75 jaar Sint-Lievenscollege:
de publicaties
 

  Het oud-leerlingenboek: 50 jaar Oud-leerlingenbond
 

Het welslagen van 75 jaar Sint-Lievenscollege kan je meten aan zijn oud-leerlingen. Om hen was het tenslotte allemaal te doen. Generatie na generatie werd gevormd om de wijde wereld in te trekken. Wat is er sindsdien van hen geworden? Wie waren zij toen en wie zijn ze nu?   Het oud-leerlingenboek is uniek doordat ze het menselijk kapitaal van ons college in woord én beeld in kaart brengt. Uit het rijke archief diepten we de klasfoto’s op van zo goed als alle promoties die de school afleverde. U vindt er uzelf terug, uw kinderen, vader, broers of zussen. Tevens bundelt dit boek de meest recente adressen en beroepsgegevens van enkele duizend oud-leerlingen, en de coördinaten van alle oud-leraren en leraren.

 Het oud-leerlingenboek roept met anekdotes en verhalen de sfeer van vervlogen tijden op. Tot slot brengt het een uitvoerig en levendig relaas van de geschiedenis van de Oud-leerlingenbond, van zijn oprichting vijftig jaar geleden tot nu. Dit verhaal van de vette en magere jaren helpt ons mee om vorm te geven aan de specifieke band tussen het college en zijn oud-leerlingen.

Samenstelling: bestuur OLB - 352 pagina’s - 24 x 20 cm - twee kleuren – 15 euro – gratis voor leden 2005                                  éterug

         Het geschiedenisboek:
      verhaal van een Vlaams college in Antwerpen
 

75 jaar geleden opende het Sint-Lievenscollege zijn deuren. Lieven Gevaert had er een belangrijk deel van zijn kapitaal in geïnvesteerd. Het college moest een eliteschool worden en bewijzen dat een volledig Nederlandstalige school met de beste colleges van het land kon wedijveren. Hoogopgeleide leraren pasten vernieuwende didactische methodes toe. De afgestudeerden moesten de sociaal-economische en culturele achterstand van Vlaanderen wegwerken.   Het geschiedenisboek brengt het verhaal van directeurs en leraren die voor een familiale sfeer zorgden in de school. Het schetst een tijdsbeeld hoe ‘Vlaamse, katholieke en voorname’ jongens vol overtuiging meewerkten om de idealen van de stichters te realiseren. Delicate onderwerpen zoals de rol van het college tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Repressie werden niet gemeden.

Na de oorlog barstte het college uit zijn voegen. De jaren ’50 en ’60 waren decennia van groei. Tegelijkertijd kwamen er scheuren in de ideologische fundamenten van Sint-Lievens. In 1970 stond niet iedereen nog achter de Vlaamse en katholieke uitgangspunten. De maatschappelijke verschuivingen in Vlaanderen werden zichtbaar in de school. De ambitie om toonaangevend en vernieuwend te zijn, bleef bestaan. De invoering van het VSO leidde tot felle discussies en een bezinning over de rol van de school in de maatschappij. De fusies mondden uit in schaalvergroting die niet ten koste mocht gaan van de familiale sfeer. Leraressen en meisjes vervrouwelijkten het mannenbastion.

De verhalen van scouts en KSA, van toneel en sport, van het Sint-Lievenskoor, Leerlingenraad, … en van zovele andere zaken werden in dat grote verhaal verweven.

Interviews en archiefonderzoek brachten nieuwe informatie aan het licht die de jubileumboeken van 1980 en 1990 op belangrijke punten aanvult. Het geschiedenisboek eindigt pas in 2005. Zeer recente gebeurtenissen kregen al een toelichting.

Iedereen die een band heeft met het Sint-Lievenscollege zal zich herkennen in het verhaal en misschien ook in één van de talrijke illustraties. De mentaliteitsgeschiedenis van Vlaanderen en de geschiedenis van het Vlaams onderwijs weerspiegelen zich in de historiek van het college. Sint-Lievens heeft op dat vlak de geschiedenis niet gevolgd, maar het heeft de geschiedenis mee vorm gegeven. Misschien klinkt dat wat pretentieus, maar eigenzinnigheid is ons nooit vreemd geweest.

Auteur: Luc Van den Broeck e.a. – 256 pagina’s – 250 illustraties - 24 x 20 cm – twee kleuren –  15 euro                                         éterug

         Het kunstboek: historiek van een schoolpatrimonium
 

75 jaar geleden werd aan de Kasteelpleinstraat een bijzonder schoolcomplex opgetrokken. Lieven Gevaert betaalde het en Jozef Van Herck, eerste directeur en kunstminnend aristocraat, inspireerde de fraaie aankleding. Diens geprivilegieerde contacten met jonge kunstenaars uit de Pelgrim-beweging leidden tot een uniek Gesamtkunstwerk. De school was modern, zelfs revolutionair van opzet maar bewaakte wat graag haar band met de traditie. Zo leest ook haar architectuur: moderne elementen wedijveren met stijlkenmerken die het rijke Vlaamse verleden oproepen. Er was het bioscoopachtige art déco stucwerk van de kapel naast heiligenbeelden aan de voorgevel, die herinneren aan onze middeleeuwse kathedralen en stadhuizen. De Pelgrim streefde een heropleving van de Vlaamse kunst, op christelijke leest geschoeid, na. Het college beoogde een emancipatie van het Vlaamse volk. Het verwondert dan ook niet dat ze elkaars bondgenoten werden. Het kunstboek brengt het bij momenten spannende relaas van de opbouw. Men stond voor tal van technische uitdagingen. Men moest keuzes maken: over liften en dakspeelplaatsen voor leerlingen, daktuinen voor leraren, over de voorgevel ook, het visitekaartje van de school.

 Toch werd de school slachtoffer van haar eigen succes. De gebouwen waren voorzien op 500 jongens maar in 1962 zochten er al 1422 hun plaatsje! Het kunstboek reconstrueert de koortsachtige zoektocht naar nieuwe gronden, lokalen, gebouwen, die leidde tot de spectaculaire facelift. In de economisch welvarende jaren ’60 hield de modernistische geest velen in de greep: wat oud was, had afgedaan. Het functionalisme dicteerde zijn wetten, ook aan de beleidsmakers en intelligentsia van het college.

Om het plaatsgebrek op te lossen, gingen eerst die ruimten voor de bijl, waar men een meer efficiënt en progressief programma wilde schrijven. Zo hoopte de school zich opnieuw op de kaart van de geseculariseerde maatschappij te zetten. Enkel door financiële beperkingen bleef gebouw D overeind. En zo herrees de feestzaal als het Sint-Lievenszwembad, en herinneren alleen de brandglasramen nog aan de kapel van weleer. De desacralisering deed menigeen in de boze pen kruipen maar een meerderheid kon zich vinden in die omvorming tot polyvalente zaal, ook al gebeurde die zonder respect voor de waardevolle architectuur. Enkele jaren later veranderden nieuwe ramen grondig het uitzicht van de oudste gebouwen. Zelfs de voorgevel bleef daarbij niet gespaard. Pas in 1995 werd de school als monument beschermd. Dat vormde de aanzet tot de restauratie van de brandglasramen. Vandaag investeert het college, n.a.v. zijn 75^ste verjaardag, in de restauratie van het voorgebouw met de imposante voorgevel.

Dat is verre van vanzelfsprekend. Het aanpassen van de infrastructuur aan de wisselende pedagogische noden kost handenvol geld. Immers: net als in de jaren ’50 en ’60 groeit het Sint-Lievenscollege sterk. Via fusies en aankoop groeide het patrimonium de jongste jaren spectaculair aan. En jawel: ook die gebouwen zijn vaak pareltjes, die speciale aandacht verdienen.

Het kunstboek beperkt zich niet tot A, B, C, en D. Ook E, F, G komen aan bod, net als de waardevolle gebouwen aan de Kapucinessenstraat, Amerikalei en Tabakvest. Voor die neorenaissance of neogotische architectuur tekenden eveneens bouwmeesters met naam en faam. Het kunstboek brengt dat allemaal in kaart d.m.v. vele nooit voorheen gepubliceerde plannen, tekeningen, foto’s. Zo ziet u hoe het college was en is maar ook: hoe het nooit geworden is.

Auteur: Karl Scheerlinck – 200 pagina’s – 350 illustraties - 24 x 20 cm – vier kleuren – 15 euro                                                              éterug

   De dvd-documentaire:
    een muzikale en melancholische kijk op de school
 

Een beeld vertelt meer dan duizend woorden. Het Sint-Lievenscollege beschikt over een van de rijkste foto- en filmarchieven van de Vlaamse scholen. U krijgt een beeld van het college tijdens het schooljaar 1959 – 1960. Louis Vanden Berghe draaide toen een 16mm-film met de meest markante gebeurtenissen van dat jaar. De film werd gerestaureerd en dankzij de prachtige kleuren lijkt het verleden opnieuw werkelijkheid te worden: van het bezoek van de Wiener Sängerknaben tot de kampen van scouts en KSA, van spelende en studerende leerlingen tot de retraite bij de norbertijnen. U krijgt de mooiste passages te zien. Daarnaast ziet u nog meer treffende beelden, van nog iets langer geleden, en recent materiaal, van de jongste 15 jaren. Aan u om heden en verleden te vergelijken. Oud-leerling Christof Van Mol componeerde voor deze documentaire de begeleidende muziek.

Dat is echter niet alles. Naar goede traditie brengt het ‘zingende college’ ook nieuw werk op de markt. Gilbert De Greeve schreef een minicantate. Geniet mee van de originele uitvoering door een gelegenheidsensemble van leerlingen en oud-leerlingen, o.l.v. Jaak Vandeputte.

Samen met een aantal extra’s biedt deze dvd u een boeiende, amusante, muzikale en soms melancholische kijk op het Sint-Lievenscollege.

Montage: Dirk Dubois – duurtijd + 60 minuten – 24 x 20 cm - 10 euro                                                                                      éterug

 Voorgesteld op 5 november 2007